Η αρχιτεκτονική του μονοπωλίου στο σύστημα ονομάτων χώρου
Το σύστημα των domain names βασίζεται σε ένα μοντέλο δύο επιπέδων: το μητρώο (registry) και τους καταχωρητές (registrars). Ενώ οι καταχωρητές ανταγωνίζονται σε επίπεδο λιανικής, η Verisign ελέγχει το επίπεδο χονδρικής για την κατάληξη .com. Η αγωγή υποστηρίζει ότι η Verisign έχει εξαλείψει κάθε ανταγωνιστική διαδικασία μέσω συμβατικών δεσμεύσεων με τον ICANN, δημιουργώντας ένα κλειστό οικοσύστημα όπου οι τιμές καθορίζονται μονομερώς.
Οικονομική ανάλυση και περιθώρια κέρδους
Τα στοιχεία που παρουσιάζονται στην αγωγή υποδεικνύουν ότι το κόστος λειτουργίας ανά domain ανέρχεται σε περίπου 3 δολάρια, ενώ η Verisign χρεώνει σημαντικά υψηλότερα ποσά, επιτυγχάνοντας λειτουργικά περιθώρια κέρδους που ξεπερνούν το 67%. Η διαφορά αυτή θεωρείται από τους ενάγοντες ως απόδειξη κατάχρησης δεσπόζουσας θέσης, καθώς η εταιρεία αξιοποιεί την έλλειψη ανταγωνισμού για να χρηματοδοτεί προγράμματα επαναγοράς μετοχών και μερισμάτων.
Η εμπλοκή του ICANN και οι θεσμικές αντιδράσεις
Η κριτική στρέφεται επίσης κατά του ICANN, του οργανισμού που είναι υπεύθυνος για τη διακυβέρνηση του διαδικτύου, ο οποίος κατηγορείται ότι έχει αποτύχει στον ρόλο του ως εγγυητής του ανταγωνισμού. Μέλη του Κογκρέσου των ΗΠΑ έχουν ήδη εκφράσει ανησυχίες, τονίζοντας ότι οι μονοπωλιακές πρακτικές της Verisign αποτελούν τροχοπέδη για την ψηφιακή επιχειρηματικότητα και την καινοτομία στο διαδίκτυο.