Αρχιτεκτονική προσέγγιση και ιδιωτικότητα
Το Shitter επαναφέρει τη φιλοσοφία του Nitter, λειτουργώντας ως ένας proxy server που μεσολαβεί ανάμεσα στον χρήστη και το Twitter. Η κεντρική ιδέα είναι η απομόνωση του χρήστη από τα trackers και τα scripts της πλατφόρμας. Καθώς ο client δεν εκτελεί ποτέ JavaScript, το browser fingerprinting καθίσταται εξαιρετικά δύσκολο, ενώ η IP διεύθυνση του χρήστη παραμένει κρυφή από τους servers του Twitter, καθώς όλες οι αιτήσεις γίνονται από το backend του Shitter.
Τεχνική υλοποίηση και επιδόσεις
Το project είναι γραμμένο σε Nim, επιτυγχάνοντας εξαιρετικά χαμηλή κατανάλωση πόρων. Σε σύγκριση με το επίσημο web interface, το Shitter είναι περίπου 15 φορές ελαφρύτερο, γεγονός που μεταφράζεται σε ταχύτερους χρόνους φόρτωσης (2-4x ταχύτερα timelines). Η διαχείριση των δεδομένων βασίζεται σε ένα σύστημα caching μέσω Redis ή Valkey, το οποίο είναι απαραίτητο για την αποθήκευση των session tokens και τη διατήρηση της απόδοσης σε υψηλά επίπεδα.
Διαχείριση και ανάπτυξη
Μια ενδιαφέρουσα πτυχή της διακυβέρνησης του project είναι η απόρριψη των παραδοσιακών Pull Requests. Οι συνεισφορές γίνονται αποκλειστικά μέσω patch files, μια πρακτική που οι δημιουργοί θεωρούν πιο αποτελεσματική για τη διαχείριση του κώδικα. Για την εγκατάσταση, παρέχονται έτοιμα Docker images (multi-arch), ενώ η χρήση ενός reverse proxy όπως ο Nginx ή ο Apache θεωρείται επιβεβλημένη για λόγους ασφαλείας και διαχείρισης της κίνησης.