Πώς η willingness to be wrong βελτιώνει την επίλυση προβλημάτων

Ο επαναληπτικός διαδικασίας επίλυσης προβλημάτων

Η προσέγγιση που χρησιμοποιώ για prácticamente κάθε πρόβλημα περιλαμβάνει έξι βήματα: πρώτα καταλαβαίνω ποια información είναι διαθέσιμη, στη συνέχεια συλλέγω την λείπουσα, ορίζω σαφώς το πρόβλημα, σχεδιάζω μια σαφή και απλή προσέγγιση για να το λύσω, ορίζω έναν στόχο και τέλος ενεργώ με επείγουσα σπουδή για να τον επιτύχω. Κάθε φορά που παίρνω νέα πληροφορία, επιστρέφω πίσω και ξαναορίζω τα βήματα 3‑5, κρατώντας τη διαδικασία ελαστική και επαναλαμβανόμενη.

Η σημασία του σαφούς ορισμού του προβλήματος

Το πιο συχνό σφάλμα που παρατηρώ είναι η αποτυχία να ορίσουμε το πρόβλημα με σαφήνεια. Όταν το πρόβλημα είναι ασαφές, η προσέγγιση γίνεται περιπλοκό και τα κριτήρια επιτυχίας ambiguous. Αυτό είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο όταν είμαστε εμείς αυτοί που σχεδιάζουμε το πρόγραμμα, επειδή το σφάλμα είναι δύσκολο να ανιχνευθεί. Για αυτό το λόγο η ανατροφοδότηση από την ομάδα είναι ζωτική significance.

Η αγάπη για το λάθος και η ενημέρωση των προϋποθέσεων

Αγαπάω το λάθος γιατί μου δείχνει που χρειάζεται πιο σαφής ορισμός του προβλήματος ή καλύτερη λύση. Κάθε λάθος είναι ευκαιρία να ενημερώσω τις προϋποθέσεις μου (update priors) και να βελτιώσω τη διαδικασία. Όταν接受ουμε ότι το λάθος είναι μέρος της διαδικασίας, ο turmoil γίνεται υγιής και μας οδηγεί σε γρηγορότερη πρόοδο.

Συμβουλές για την εφαρμογή της μεθόδου σε ομάδες

1. Δίδανε ανατροφοδότηση σε πραγματικό χρόνο ώστε τα μέλη της ομάδας να μάθουν γρήγορα.
2. Ενθαρρύνετε την ομάδα να señalίζει όταν βλέπουν λείψη σε κάποιο βήμα του πλαισίου.
3. Χρησιμοποιήστε συναντήσεις αναστροφής για να επανεξετάζετε τα βήματα 3‑5 όταν εμφανίζονται νέα δεδομένα.
4. Θυμηθείτε ότι ο στόχος δεν είναι να αποφύγουμε το λάθος, αλλά να το χρησιμοποιήσουμε ως εργαλείο για βελτίωση.