Η πρόκληση της μηχανικής αναβίωσης
Η απόφαση της NASA να επαναφέρει σε πτητική κατάσταση ένα SR-71A, το οποίο παρέμενε εκτεθειμένο στις καιρικές συνθήκες για σχεδόν τρεις δεκαετίες, αποτελεί ένα μηχανικό στοίχημα τεραστίων διαστάσεων. Οι ειδικοί που κλήθηκαν να συνδράμουν επισημαίνουν ότι η απουσία συντήρησης στους κινητήρες και η διάβρωση των εσωτερικών δομών καθιστούν την αποκατάσταση εξαιρετικά σύνθετη.
Εφοδιαστική αλυσίδα και τεχνικά εμπόδια
Το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι μόνο η ηλικία του airframe, αλλά η πλήρης απουσία υποδομών υποστήριξης. Το 2007, η καταστροφή των αποθεμάτων ανταλλακτικών και η απώλεια του ειδικού εξοπλισμού εδάφους (ground support equipment) σημαίνει ότι η NASA πρέπει ουσιαστικά να ανακατασκευάσει ολόκληρη την αλυσίδα υποστήριξης από το μηδέν. Η χρήση εξειδικευμένων καυσίμων όπως το JP-7 και χημικών ανάφλεξης προσθέτει επιπλέον επίπεδα πολυπλοκότητας στη λειτουργία του συστήματος πρόωσης.
Αρχιτεκτονική απλότητα ως πλεονέκτημα
Παρά τις δυσκολίες, η αρχιτεκτονική του SR-71A, σχεδιασμένη από τη Skunk Works του Kelly Johnson, χαρακτηρίζεται από μια κομψή απλότητα στα ηλεκτρονικά και τα υποσυστήματα. Αυτή η σχεδιαστική φιλοσοφία ίσως επιτρέψει στους μηχανικούς να παρακάμψουν ορισμένα προβλήματα, χρησιμοποιώντας τεχνικά εγχειρίδια που παραμένουν εξαιρετικά ακριβή, ενώ η πιθανή άντληση εξαρτημάτων από άλλα αεροσκάφη που βρίσκονται σε μουσεία αποτελεί μια ρεαλιστική λύση για την κάλυψη των κενών στο hardware.
Στρατηγική κατεύθυνση για τα X-planes
Η κίνηση αυτή δεν είναι μεμονωμένη, αλλά μέρος ενός ευρύτερου οράματος για την αναγέννηση του στόλου των X-planes. Η NASA επιδιώκει να ξεπεράσει τα όρια της τρέχουσας τεχνολογίας, χρησιμοποιώντας το Blackbird όχι απλώς ως ιστορικό κειμήλιο, αλλά ως πλατφόρμα για την επίτευξη επιδόσεων που θα επαναφέρουν τον οργανισμό στην αιχμή της υπερηχητικής αεροναυπηγικής.