Η inflated money supply ως κρυφός φόρος
Οι σχολιαστές υπογραμμίζουν ότι η αυξημένη προσφορά νόμισμα δεν είναι απλώς μια τεχνική λειτουργία της τραπεζικής πολιτικής, αλλά λειτουργεί ως κρυφός φόρος. Με την inflated money supply, η nominative αξία του χρήματος μειώνεται, μειώνοντας την πραγματική αγοραστική δύναμη των μισθών και των συνταξείων χωρίς να χρειάζεται ρητή αύξηση των φόρων. Έτσι, η κυβέρνηση μπορεί να χρηματοδοτήσει δαπάνες ενώ φανερώς δεν επιβαρύνει τους πολίτες.
Ψυχολογία μισθού vs τιμών και πολιτική ευελιξία
Ένας χρήσης του HN εξηγεί ότι όταν οι μισθοί αυξάνονται, οι εργαζόμενοι αντιλαμβάνονται την αύξηση ως αποτέλεσμα της δικής τους προσπάθειας. Αν ταυτόχρονα οι τιμές αυξηθούν περισσότερο, η αισθητική ωφέλεια καταστρέφεται: ο μισθός φαίνεται «απορροφημένος» από την inflated τιμή. Έτσι, οι πολιτικοί βρίσκουν πιο ελκυστικό να προωθούν μετρήσεις που μειώνουν τις τιμές (π.χ. subventions, price controls) παρά να αυξάνουν τους μισθούς, επειδή η τελευταία δεν φέρει πολιτική ευημερία ενώ η πρώτη ναι.
Γεωπολιτικοί και δομικοί παράγοντες της κρίσης
Μερικοί σχολιαστές υποστηρίζουν ότι η κρίση ανεξαρτησίας δεν είναι τυχαία, αλλά προκύπτει από ένα deliberate design του οικονομικού μοντέλου που είναι βαθιά εξαρτημένο από το πετρέλαιο. Γεωπολιτικές ενέργειες όπως bombardment και blockade των πηγών ενέργειας aggravate την προσφορά, αυξάνοντας το κόστος της ενέργειας και, επεκτεινόμενά, το γενικό επίπεδο τιμών. Σε τέτοιο πλαίσιο, η μόνη βιώσιμη αντίδραση είναι η μείωση των δημόσιων δαπάνων, ώστε να μειωθεί η ανάγκη για inflated money supply και να αποτραπεί ο κρυφός φόρος.