Η αρχιτεκτονική της απόκρυψης περιουσίας
Η έρευνα αποκαλύπτει μια περίπλοκη δομή διαχείρισης πλούτου, όπου η Deloitte Κύπρου φέρεται να παρείχε συμβουλές για τη μεταφορά περιουσιακών στοιχείων από κυπριακές εταιρείες σε οντότητες στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους (BVI). Η διαδικασία αυτή δεν ήταν απλώς μια μεταβίβαση, αλλά μια εσκεμμένη προσπάθεια «αναγραφής της ιστορίας» μέσω της αναδρομικής χρονολόγησης (backdating) εγγράφων, ώστε να αποφευχθεί η συμμόρφωση με τους νέους νόμους περί διαφάνειας στην Κύπρο το 2006.
Μηχανισμοί φοροδιαφυγής και λογιστική χειραγώγηση
Το modus operandi περιλάμβανε τη δημιουργία εικονικών συναλλαγών για να εμφανίζεται ότι εταιρείες δεν κατείχαν κεφάλαια, αποφεύγοντας έτσι τη φορολόγηση των τόκων. Η Deloitte, σύμφωνα με τα διαρρεύσαντα έγγραφα, ενέκρινε λογιστικές καταστάσεις που γνώριζε ότι ήταν παραπλανητικές, παραβιάζοντας θεμελιώδεις αρχές του ελεγκτικού επαγγέλματος. Η χρήση ομώνυμων εταιρειών σε διαφορετικές δικαιοδοσίες επέτρεπε την εξαφάνιση περιουσίας ύψους άνω των 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων από τα δημόσια αρχεία.
Ηθική και νομικές προεκτάσεις
Οι ειδικοί σε θέματα χρηματοοικονομικού δικαίου χαρακτηρίζουν τις πρακτικές αυτές ως κατάφωρη φοροδιαφυγή. Παρά τις αρνήσεις των εμπλεκομένων και την επίκληση της «επαγγελματικής συμβουλής» από την πλευρά του Abramovich, η υπόθεση αναδεικνύει το ρόλο των μεγάλων οίκων (Big Four) στη διευκόλυνση της διαφθοράς. Η αδυναμία της Deloitte να σχολιάσει συγκεκριμένα περιστατικά λόγω παλαιότητας των εγγράφων αφήνει ανοιχτά ερωτήματα για την εσωτερική διακυβέρνηση και τον έλεγχο ποιότητας σε τέτοιου είδους διεθνείς δραστηριότητες.