Η απειλή κατά της ψηφιακής ασφάλειας
Το νομοσχέδιο C-22, το οποίο βρίσκεται υπό εξέταση στη Γερουσία του Καναδά, αποτελεί μια σημαντική οπισθοδρόμηση για την προστασία της ιδιωτικότητας. Παρά το γεγονός ότι παρουσιάζεται ως μέσο για τη διευκόλυνση της επιβολής του νόμου, η αρχιτεκτονική του επιβάλλει δομικές αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας των ψηφιακών υποδομών. Η απαίτηση για δημιουργία κερκόπορτων (backdoors) σε εφαρμογές ανταλλαγής μηνυμάτων και τηλεπικοινωνιακά δίκτυα θέτει σε άμεσο κίνδυνο την ακεραιότητα των συστημάτων κρυπτογράφησης.
Διατήρηση μεταδεδομένων και επιτήρηση
Ένα από τα πιο ανησυχητικά σημεία του νομοσχεδίου είναι η υποχρεωτική διατήρηση μεταδεδομένων για διάστημα δώδεκα μηνών. Τα μεταδεδομένα αυτά αποκαλύπτουν το κοινωνικό δίκτυο, τις γεωγραφικές μετακινήσεις και τις συνήθειες των χρηστών, δημιουργώντας ένα λεπτομερές προφίλ δραστηριότητας. Η συλλογή τέτοιων δεδομένων σε μαζική κλίμακα, χωρίς την ύπαρξη συγκεκριμένων υποψιών για εγκληματική δραστηριότητα, αποτελεί κατάφωρη παραβίαση των συνταγματικών δικαιωμάτων.
Διασυνοριακή πρόσβαση και έλλειψη εποπτείας
Το νομοσχέδιο C-22 δεν περιορίζεται στα εσωτερικά σύνορα του Καναδά. Προβλέπει τη διευκόλυνση της ανταλλαγής προσωπικών δεδομένων με ξένες αρχές επιβολής του νόμου, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ. Η απουσία δικαστικής εποπτείας (judicial oversight) σε αυτές τις διαδικασίες σημαίνει ότι οι καναδικές αρχές θα μπορούσαν να παρακάμψουν τις εγχώριες δικαστικές εγγυήσεις, εκθέτοντας τους πολίτες σε ανεξέλεγκτη παρακολούθηση από ξένα κράτη.